konkurs link

newsletter

  • 18.9.2020, Imieniny obchodzą: Irena, Stanisław, Józef
 
 

Sięgnij po medal, czyli łyżwy od kuchni. Łyżwiarstwo szybkie w pigułce

fot. Wikimedia Commons fot. Wikimedia Commons

To już ostatnia część naszego cyklu o łyżwiarstwie szybkim. Przybliżę w niej Państwu różnicę między short trackiem a łyżwiarstwem szybkim, a w dalszej części artykułu przedstawię dokładne zasady rządzące short trackiem.

Łyżwiarstwo szybkie i short track to ta sama dziedzina sportu, jedynie w języku osób nieuprawiających ten sport mówi się o jego zawodnikach panczeniści i short trackowcy. Natomiast w języku zawodniczym łyżwiarstwo to dzielimy na: tor długi (ang. long track) i tor krótki (ang. short track), bowiem to właśnie tor jest podstawowym i najważniejszym elementem tej dyscypliny i elementem rozróżniającym poszczególne jego style.

 

Tor długi (long track), tak jak widać na poniższych rysunkach ma obwód 400 m, zaś tor krótki 111,12 m.  Zawodnicy toru długiego startują z różnych miejsc w zależności od dystansu, w jakim biorą udział; zawodników jest zawsze dwóch i każdy z nich ma przypisany swój tzw. tor konkurencji, wewnętrzny i zewnętrzny, który w pewnym momencie zmieniają. Z kolei zawodnicy toru krótkiego startują z jednej linii startowej; jest ich od 4 do 8 w zależności od rodzaju wyścigu (bieg może być drużynowy lub indywidualny).

 

Long and short track 600

 

A oto różnica w wyposażeniu zawodników toru długiego i toru krótkiego:

 

 

Zawodnicy 600

 

Jazda na długim torze cieszyła się dużo większym szacunkiem i istniała na długo przed tym, nim w Ameryce Północnej w pierwszych latach XX wieku pojawił się tor krótki. Specjaliści od jazdy na długim torze przerzucili się na lodowisko do hokeja, aby zwiększyć swoją zręczność poruszania się po lodzie i umiejętności wyścigowe. Niektórzy z nich już nigdy nie wrócili na długi tor. Na długo wykluczyło ich to z Igrzysk, aż do roku 1998, kiedy to w Calgary jazda na torze krótkim pojawiła się po raz pierwszy jako dyscyplina olimpijska.

 

Można powiedziec, że łyżwiarstwo szybkie na torze krótkim to taka zabawa „w berka” w sztafecie. Wszystko opiera się na efekcie domina: pierwsza kostka upada i… cała sztafeta "bierze w łeb". Dlatego, aby utrzymać sytuację w ryzach, łyżwiarz musi wejść szeroko w zakręt, utrzymać swoją pozycję i, nie spuszczając ze wzroku kolegi z drużyny, pojawić się obok niego w odpowiednim momencie tak, aby ten przejął „pałeczkę” i popędził dalej. Wówczas drugi „element układanki”, czyli zawodnik, który przepuścił kolegę podąża za cieniem tegoż, oceniając osiąganą przez niego prędkość. Celem jest wejście w zmianę we właściwym momencie - nie za wolno, aby nie stracić pędu ani tez nie za szybko, żeby nie spowodować kolizji na torze i przerwania sztafety przez sędziego.

 

Brak tu jakiejkolwiek „pałeczki”. Zamiast wystawiać rękę, zawodnik z tyłu przyjmuje skuloną postawę, kumulując wszystkie swoje siły tak, aby w momencie „wypchnięcia” przez swojego poprzednika wystartował niczym kula wystrzelona z armaty. Tuż przed „wypchnięciem” kolegi z drużyny, zawodnik jadący po wewnętrznym torze powinien osiągnąć maksymalną prędkość, poruszając się krótkimi ślizgami.

 

Dla drużyn tłoczących się i pozostających w tyle moment wypchnięcia jest zaledwie „klepnięciem po ramieniu„, ponieważ kolizja z zawodnikami jadącymi z przodu stanowiłaby poważne wykroczenie podlegające karze. Po zakończeniu wyścigu zawodnicy, którzy „wypychali” kolegów z drużyny, mogą rozluźnić swoje mięśnie i odetchnąć głęboko w nadziei, iż zdobyli przewagę nad przeciwnikiem.


Jeśli będziecie mieli możliwość, zapytajcie któregokolwiek ze sprinterów, a potem łyżwiarza figurowego, żeby wymienił wam wszystkie te rzeczy, których nie lubi w swojej dyscyplinie. Jestem przekonany, że łyżwiarz figurowy prędko taką listę sporządzi. To w prawdzie nic osobistego, ale konflikt „na lodzie” da się zauważyć. Zawodnicy uprawiający łyżwiarstwo figurowe woleliby, aby lód osiągał grubość od 5 do 8 centymetrów. Tymczasem na obiektach z pozwalającym osiągnąć najwiekszą prędkość torem do łyżwiarstwa szybkiego w Calgary, w Marquette i Pekinie grubość lodu osiąga ok. 2,5 centymetra. Cieńszy lód to lepsze wyniki. Dodajmy trochę arktycznego powietrza, a rekord świata gwarantowany. Niestety lód, którego używają łyżwiarze figurowi jest mniej zbity i przez to dużo wolniejszy.

 

Mariusz Lichosik - MKS Korona Wilanów

 

logo mks patronaty nowe miniat

Opublikowano w: Rolki i łyżwy

Czytaj także

Łyżwiarstwo figurowe - strój, sprzęt i nie tylko

Wysyłamy dziecko na łyżwy i nie wiemy, jak je ubrać. Wyobraźnia podpowiada nam tylko kuse stroje zawodników oglądanych w telewizji, ale rozsądek mówi, że nie tędy droga. Podpowiadamy, w co powinniście „wyposażyć” swoją pociechę, a czego na pewno na pierwsze zajęcia nie dawać. Mamy nadzieję, że po przeczytaniu naszego mini przewodnika wątpliwości znikną.

Roller Derby

Roller Derby jest to drużynowy sport, w którym zawodnicy jeżdżą na wrotkach po owalnym torze. Mecze podzielone są na dwie półgodzinne części, z których każda składa się z wielu (maksymalnie dwuminutowych) "Jamów", czyli pojedynczych "wyścigów". 

Rolki czy wrotki, czyli co lepsze dla zdrowia dziecka

Wakacje, czyli dwa miesiące wolnego czasu dla uczniów, tych młodszych i tych starszych. Według danych DGP prawie połowa rodzin deklaruje, że ich dzieci spędzą ten czas poza miejscem zamieszkania, a niecałe 30 proc. pozostanie w domu. Niestety nie każdy może sobie pozwolić na dwumiesięczny wypoczynek. Jak zatem wypełnić naszym pociechom czas, kiedy pozostają w domu, często „przyklejone” do laptopa bądź telefonu? Na pewno warto zaktywizować dzieci i zachęcić je do uprawiania sportów. Dobrym rozwiązaniem mogą okazać się rolki bądź wrotki. Tylko co wybrać?

Świst kółek w centrum Warszawy - relacja z II Warszawskiego Maratonu Rollercup

18 maja w centrum Warszawy rozegrane zostały wyścigi w ramach II Warszawskiego Maratonu Rollercup. Dwie długie proste, dwa nawroty - to czekało na wszystkich zawodników (z wyjątkiem tych najmłodszych: 2-4 lata i 5-6 lat), a kategorie FAN, FITNESS i MARATON różniły się liczbą okrążeń. 

Od kościanych do stalowych - skąd się wzięły łyżwy?

Najstarsze znalezione na świecie łyżwy mają ponad 5 tys. lat. W zależności od regionu były wykonywane z kości bydła domowego, koni, łosi lub reniferów i przywiązywane do stóp rzemieniami. Służyły nie tyle do zabawy co do pokonywania odległości.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Regulamin.