konkurs link

newsletter

  • 5.7.2020, Imieniny obchodzą: Karolina, Antoni, Filomena
 
 

Sięgnij po medal, czyli łyżwy od kuchni. Łyżwiarstwo szybkie: z czym się to je?

fot. Wikimedia Commons fot. Wikimedia Commons

Łyżwiarstwo szybkie to dyscyplina zimowa, w której celem zawodnika jest jak najszybsze przejechanie na łyżwach określonego dystansu po torze lodowym.

Sportowca uprawiającego łyżwiarstwo szybkie nazywa się panczenistą. Nazwa ta (stosowana w Polsce) pochodzi o nazwiska Aleksandra Panszyna, rosyjskiego łyżwiarza, który udoskonalił model łyżew wymyślony przez Norwegów.

 

Konstrukcja panczen zmieniła się od czasu olimpiady zimowej w Nagano w 1998 r. Odtąd używa się tak zwanych „klap”, których nazwa pochodzi od odgłosu „klapania”, gdy podczas jazdy płoza uderza o element podeszwy buta. Otóż łyżwa ta posiada ruchomy but, co przy odepchnięciu się przez łyżwiarza powoduje, że ostrze zostaje w lodzie, a but odrywa się częściowo od płozy i wracając „na miejsce” wydaje charakterystyczny dźwięk. Konstrukcja ta znacznie wpłynęła na poprawę czasów uzyskiwanych na zawodach (w przypadku dystansu 500 m w klapach osiągnięto czas o sekundę lepszy).

panczeny viking 400

fot. 1. Panczeny starego typu

 

 

 

panczeny klapy 2fot. 2. Panczeny nowego typu, tzw. "klapy"
 

Podczas zawodów łyżwiarze startują w parach i każdy z nich jedzie na zmianę po torze wewnętrznym i zewnętrznym. Nie ma większego znaczenia, czy zawodnik wygra, czy przegra ze swoim rywalem z pary, ważny jest natomiast czas, jaki osiągnął (przy ustalaniu klasyfikacji bierze się pod uwagę czasy wszystkich zawodników). Światową czołówkę w łyżwiarstwie szybkim stanowią obecnie zawodnicy pochodzący z Holandii, gdzie dyscyplina ta cieszy się dużą popularnością. Coraz większą rolę odgrywa nowoczesny sprzęt, przede wszystkim kostiumy zawodników, które muszą cechować się dobrą aerodynamiką.


Odmianę łyżwiarstwa szybkiego stanowią zawody rozgrywane na krótkim torze (ang. short track) - tej dyscyplinie poświęcimy oddzielny odcinek naszego cyklu. Tymczasem opisując łyżwiarstwo szybkie zadajmy sobie kilka pytań:

 

Dla kogo jest łyżwiarstwo szybkie? Czego uczy? Kto może je uprawiać i co jest w nim takiego fajnego?
Otóż łyżwiarstwo szybkie to dyscyplina sportu dla tych, którzy chcą poczuć prędkość; uczy człowieka pokory, cierpliwości, wytrzymałości, radzenia sobie ze stresem i… siły charakteru. Oparte jest przede wszystkim na szybkości i technice; możemy wręcz stwierdzić, że to „piekielnie” techniczny sport, wymagający zarówno dobrego przygotowania kondycyjnego, jak i zdobywanych podczas treningów umiejętności i doświadczenia.

 

Co ciekawe, uprawianie łyżwiarstwa nie ogranicza się tylko do zimy i lodu. Jest to sport bardzo ogólnorozwojowy i niezależny od pory roku. Latem do treningów służą rolki, rower, siłownia, basen, prowadzone są ćwiczenia ogólnorozwojowe i ćwiczenia bieżne oraz gama ćwiczeń, których jest tak wiele, że w jednym tygodniu żadne może się nie powtórzyć. Jest to dyscyplina, która wyrabia charakter, gdyż z reguły na pierwszych 100 m po starcie zużywa się cała energię, a resztę jedzie się siłą woli i tzw. „głową” – czyli umiejętnościami, doświadczeniem i opanowaniem.

 

Większość dyscyplin sportowych wymaga konkretnych predyspozycji fizycznych, określonej budowy ciała, tymczasem łyżwiarstwo szybkie jest sportem na tyle uniwersalnym, że nieważne, czy jest się wysokim, niskim, drobnym, czy potężnie zbudowanym, chłopakiem czy dziewczyną: wygrać może każdy. Tutaj bowiem przykłada się wagę do techniki jazdy, która połączona z koordynacją daje sukces.


Łyżwiarstwo szybkie ma ogromny wpływ na rozwój psychofizyczny dzieci i młodzieży . Jest to przygoda, która na pewno utkwi w pamięci każdemu, kto podjął jej wyzwanie. Najlepszym okresem do rozpoczęcia treningów jest wiek między 6 - 12 lat. Zdarzają się i zawodnicy, którzy w wieku 14 lat zaczęli trenować i osiągali duże sukcesy.

 

Zadamy sobie jeszcze na koniec pytanie: a co z rodzicami? Ależ oczywiście, rodzice też mogą nauczyć się jazdy na panczenach razem ze swoimi dziećmi!

 

Gdzie trenować?
Jeśli chodzi o Warszawę i okolice to miejscem takim jest Tor Łyżwiarski Stegny, gdzie treningi prowadzi kilka klubów; warto zatem pójść, zobaczyć, spróbować. Niektóre kluby (np. UKS Korona Wilanów) prowadzą zajęcia całkowicie bezpłatnie. Zapraszamy na treningi, a także do odwiedzenia stron:

 

www.pzls.pl  - oficjalna strona Polskiego Związku Łyżwiarstwa Szybkiego
www.koronawilanow.pl    - oficjalna strona Wilanowskiego MKS-u  
www.nowymarymont.pl    - oficjalna strona UKS Nowy Marymont
www.stegny.com - oficjalna strona Warszawskiego Towarzystwa Łyżwiarskiego

 

O tym, jak wybrać łyżwy w zależności od ich przeznaczenia można przeczytać w pierwszym odcinku naszego cyklu.

 

Mariusz Lichosik - MKS Korona Wilanów

logo mks patronaty nowe miniat

Opublikowano w: Rolki i łyżwy

Czytaj także

Trening imitacyjny w łyżwiarstwie figurowym, czyli… o co chodzi?

Jakiś czas chodzicie już na zajęcia łyżwiarstwa figurowego lub dzielnie uczycie się obejrzanych w telewizji elementów podczas ogólnodostępnych ślizgawek. Całe ciało boli, wydaje wam się, że już prawie jesteście jak Jewgienij Pluszczenko, ale po obejrzeniu nagrania ze sobą w roli głównej okazuje się, że te proste z pozoru rzeczy wcale nie wyglądają w waszym wykonaniu tak, jakbyście chcieli.

Sięgnij po medal, czyli łyżwy od kuchni. Rodzaje łyżew

Nie każdemu łyżwy kojarzą się z łyżwiarstwem szybkim czy short trackiem. Większość osób powie, że łyżwy to łyżwy i nie ma znaczenia, który rodzaj założymy, wybierając się na lodowisko. Dlatego na początek, zaczynając cykl artykułów o łyżwiarstwie szybkim, przybliżymy cechy, jakie charakteryzują poszczególne rodzaje łyżew. Następnie opiszemy dwie dyscypliny: łyżwiarstwo szybkie i short track. Napiszemy też o zaletach obu sportów i dlaczego warto je trenować.

Mały poradnik Ślizgawkowicza, czyli jak spędzić udane popołudnie z dzieckiem na łyżwach

Ferie w całym kraju trwają już od jakiegoś czasu, warszawskie zbliżają się wielkimi krokami. Ponieważ aura jest mało śnieżna, mamy powody przypuszczać, że zainteresowanie łyżwami będzie się nadal utrzymywało. Prowadząc lekcje na jednym z warszawskich sezonowych lodowisk, mamy często okazję, żeby poobserwować licznie pojawiających się tam rodziców ze swoimi pociechami. Większość dzieci stawia pierwsze łyżwiarskie kroki, a zanim będą w stanie „śmigać” bez problemu na łyżwach, warto wziąć sobie do serca kilka rad, dzięki którym pobyt na lodowisku będzie dobrze wspominany przez całą rodzinę.

Łyżwiarstwo amatorskie – co to takiego i z czym się to je…

Zapewne większość z was kojarzy łyżwiarstwo figurowe ze sportem wczesnym, który zaczyna się trenować w wieku 4-5 lat i kontynuuje przez następne dwadzieścia. To oczywiście prawda – nasza dyscyplina wymaga bardzo dobrej koordynacji ruchowej, szczególnych cech motorycznych (skoczność, szybkość, gibkość, rotacyjność), jest niezwykle bogata w elementy i złożona – dlatego też, jeśli myśli się o jej wyczynowym uprawianiu na wysokim poziomie, należy rozpocząć bardzo wcześnie.

Czterolatki na łyżwy – rozmowa z Jackiem Tascherem

Nadal rozpowszechniona jest opinia, że będąc dorosłym, jest się chyba już „za starym na łyżwy” (czytaj: ma się ponad 20/30 lat). A co za tym idzie, jest już za późno, aby rozpoczynać. To absolutne nieporozumienie! Każdy moment jest dobry – szkoda tylko straconych, bez łyżew, lat. Wiem to na podstawie mojego długoletniego doświadczenia w nauczaniu – mówi Jacek Tascher, łyżwiarz figurowy, trener.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Regulamin.