konkurs link

newsletter

  • 17.2.2020, Imieniny obchodzą: Zbigniew, Julian, Łukasz
 
 

Miłość od pierwszego treningu. Jak wspierać i motywować małego sportowca?

Miłość od pierwszego treningu. Jak wspierać i motywować małego sportowca?
Wielu rodziców błędnie wierzy, że dzieci urzeczywistnią ich marzenia o sportowym podium, przyniosą podziw i sławę. Tymczasem, zachęcając dziecko do trenowania, warto zapomnieć o jakiejkolwiek  presji i skupić się na pielęgnowaniu ogólnej sympatii do sportu i sportowych wyzwań. Dziecko samo podejmie decyzję, o tym, które treningi są dla niego źródłem największej przyjemności. Wówczas rola rodziców będzie sprowadzać się do tego, by mądrze motywować, cieszyć się z osiągniętych sukcesów i wspierać w trakcie trudnego czasu, gdy pojawia się kontuzja. 
Najlepsza inwestycja
Ludzie sportu uważają, że do około dwunastego roku życia dziecka, które uczęszcza na treningi, nie powinno się w ogóle mówić o wyniku. W wielu klubach, dopóki dziecko nie osiągnie wieku nastoletniego, nie używa się nawet określenia: „zawodnik”. To nie wynik jest ważny w tym okresie, ale radość z trenowania i zapał do ćwiczeń fizycznych, a rodzice powinni zwracać największą uwagę tylko na te dwa aspekty. Ważne, by dziecko niecierpliwie czekało na trening i złościło się, kiedy następuje przerwa międzysezonowa. Jeśli jest inaczej, należy poszukać przyczyn, a nawet zastanowić się, czy celowe uprawianie jakiejś dyscypliny sportu to najlepsze zajęcie dla naszej pociechy. Rodzice powinni cieszyć się, kiedy ich dziecko wybiera trening zamiast oglądania telewizji lub gier komputerowych. Wówczas mogą być pewni, że im dłużej trwa kontakt z aktywnością fizyczną, tym lepszy wpływ sportu na osobowość dziecka. To ważne, ponieważ  sport kształtuje charakter, a dzieci, które mają z nim kontakt, są bardziej wytrwałe w dążeniu do celu, stają się bardziej pracowite, uczciwe, zdyscyplinowane i odważne. Takie cechy z pewnością zaprocentują w dorosłym życiu, a dziecko zwiększy szanse na to, że będzie prowadzić zdrowy i aktywny tryb życia do późnej starości. Jeśli z małego sportowca wyrośnie poważny zawodnik - to świetnie, ale traktujmy to jak dodatkowy bonus, bo niezależnie, jaką drogę wybierze w przyszłości, to czas poświęcony na treningi i tak okaże się wspaniałą inwestycją. 
 
Rodzicu! Świeć przykładem!
Nie ma lepszej motywacji dla dziecka, niż ta, która płynie z zachowania rodziców. Dzieci uczą się najwięcej przez obserwację i dotyczy to każdej dziedziny życia. Jeśli rodzice są aktywni, regularnie ćwiczą, starają się razem z dzieckiem spędzać czas sportowo, to maluch nie potrzebuje dodatkowej motywacji, aby zacząć się ruszać. Bardzo prawdopodobne, że sam upatrzy sobie dyscyplinę, którą chciałby trenować i poprosi rodziców, aby zapisali go na treningi. Najlepszą motywacją dla potomka będzie pokazanie mu, jak bardzo jest się dumnym, że zamiast siedzieć przed telewizorem czy komputerem, woli zmagania na sportowych arenach. To ważne, nawet jeśli od razu widać, że pociecha odstaje poziomem sportowym od kolegów z drużyny. Poza tym pamiętajmy o obowiązkach związanych z treningiem, takich jak: przygotowanie czystego stroju, kupno butów przeznaczonych do danej dyscypliny, transport na miejsce, pomoc w opanowaniu oficjalnych przepisów i pokazanie, jaką radość sprawia trenowanie i kontakt ze sportem. Przez takie proste gesty dziecko będzie czuło, że to, co robi, podoba się rodzicom i tym chętniej pobiegnie na trening.
 
Minimum stresu, maximum zabawy
Dla dziecka trenowanie powinno być jedynie świetną zabawą i o ten aspekt rodzice powinni zadbać najbardziej. Nie ma recepty na wychowanie zawodowego sportowca, ponieważ sukces w sporcie zależy od bardzo wielu czynników i nie na wszystkie można mieć wpływ. W Chinach jest cały system szkół sportowych, gdzie miliony dzieci są poddawane takiemu samemu, katorżniczemu treningowi i innym zabiegom psychologicznym, a jak wiadomo, karierę robią nieliczni. Natomiast wywieranie na dziecko presji wygranej i traktowanie treningów, jako jego obowiązku, to idealna recepta na zniechęcenie dziecka do sportu. Mali ludzie odczuwają stres i naciski o wiele silniej niż dorośli. Niektóre neutralne komunikaty, które słyszy pociecha, jak np.: ,,Syn będzie sławnym piłkarzem” albo ,,My nie mieliśmy takiej szansy, ale córka…” itp. mogą być odbierane przez dziecko jako ogromne oczekiwania kierowane w jego stronę i dziecko będzie przerażone wizją porażki i zawodu. Taki stres jest dla dziecka bardzo przytłaczający, przez co zamiłowanie do sportu może się przerodzić w niechęć, a nawet nienawiść. Wówczas możemy się spodziewać, że przy najbliższej okazji zechce porzucić treningi, a w dalszej perspektywie sport w ogóle nie pojawi się w kręgu jego zainteresowań.
 
Chęci na medal
Należy jednak pamiętać, że nawet w zabawach dzieci lubią wyzwania, dlatego dobrze jest czasem poddać malucha jakimś specjalnym próbom. Taką próbą może być na przykład udział w zawodach, nawet tych bardzo amatorskich, gdzie mały sportowiec pozna jednak smak rywalizacji. Można też samemu spróbować zmierzyć się z dzieckiem albo urządzić ,,sportową niedzielę”, podczas której zostaną rozegrane rodzinne zawody. Dziecku należy wyznaczać jakieś cele i nagradzać je za każdym razem, kiedy mu się uda je osiągnąć. Nie powinny być to jednak cele wynikowe, określające, np.: zajęcie konkretnego miejsca na zawodach, czy wygranie meczu, tylko raczej cele oparte na wykonaniu określonego zadania, np.: krycie jakiegoś zawodnika, przebiegnięcie dystansu w równym tempie, zagrywka w określoną strefę boiska itp. Małych sportowców powinno się nagradzać już za sam udział w zawodach, za odwagę w rywalizacji i grę fair play, niezależnie od miejsca, jakie zajmują – wygrywa każdy, kto się postara i da z siebie wszystko. Jeśli dziecko będzie kontynuowało treningi jako nastolatek, to zdąży poznać smak zwycięstwa i przegranej. W późniejszym wieku będzie do tego odpowiednio przygotowane psychicznie, więc nawet sromotna porażka nie powinna wpłynąć na jego stosunek do dalszych treningów. 
 
Przerwa? Trenuj kreatywność
O motywacji rodzice powinni pamiętać również wtedy, kiedy dziecko z jakiegoś powodu (choroba, kontuzja) nie może trenować. Dobrze jest zorganizować mu czas w ciekawy sposób, tak aby się zanadto nie rozleniwiło i przyjemnie spędziło ten przymusowy odpoczynek. Spróbuj skierować dziecko na inne aktywności i pokazać, że ten czas może świetnie wykorzystać, np.: na czytanie książek czy komiksów, oglądanie meczów ulubionej drużyny, wyszukiwanie nowego stroju do ćwiczeń, a jeśli może wychodzić z domu, to zaplanujcie wyjście do kina, do zoo, na mecz czy w jakieś inne ciekawe miejsce. W miarę możliwości zawieź dziecko czasem na trening, aby zobaczyło, co koledzy aktualnie robią, w ten sposób będzie miało łatwiejszy powrót i nie straci kontaktu z rówieśnikami. Aby podtrzymać kontakt dziecka z kolegami z drużyny,  możesz nawet przygotować jakieś małe, domowe przyjęcie. To będzie również dobry czas na spróbowanie innego typu rywalizacji, dlatego postaraj się nauczyć dziecko gry w szachy, kupcie nową grę planszową, bierki, puzzle itp. Wspólna gra zacieśni więź między wami i sprawi, że dziecko nie zapomni, czym jest dreszczyk rywalizacji - takie gry uczą cierpliwości, logicznego myślenia i wspaniale poprawiają koncentrację uwagi. 
 
Ewelina Osmenda - Psycholog sportu z Poradni Zdrowia Psychicznego Medsolver, absolwentka krakowskiej Akademii Wychowania Fizycznego na kierunku wychowanie fizyczne i psychologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie ukończyła specjalizację z psychologii sportu. Obecnie w trakcie studiów doktoranckich w Zakładzie Psychologii na AWF w Krakowie. Jej zainteresowania naukowe koncentrują się wokół psychologicznych i sytuacyjnych przyczyn przegranej w sporcie. Członek Polskiego Towarzystwa Psychologicznego. Stale podnosi swoje kwalifikacje uczestnicząc w licznych konferencjach i warsztatach z zakresu psychologii sportu. Aktualnie realizuje Program Ustawicznego Kształcenia Psychologów Olimpijskich.
 
Opublikowano w: Porady fachowców

Czytaj także

Nurkowe ABC, czyli czym to się je

W dzisiejszym świecie, kiedy wszyscy jesteśmy zabiegani i kryzys zagląda do portfeli, często przy wyborze zajęć kusi nas, żeby kierować się kryteriami: „ma być tanio” i „ma być blisko”. Ale zrobilibyśmy ogromny błąd, wybierając szkołę nurkowania w taki właśnie sposób.

Twoje dziecko trenuje? Sprawdź, czy ruch to zawsze zdrowie

Aktywność fizyczna jest ważna zarówno w życiu dorosłych, jak i dzieci – wzmacnia mięśnie, pomaga w utrzymywaniu prawidłowej postawy ciała, a nawet podnosi odporność. Do tego dla najmłodszych uprawianie sportu, który lubią, to po prostu świetna zabawa. Tylko czy w przypadku maluchów rzeczywiście ćwiczenia mają same plusy?

Taniec – sport i wychowanie

Wszelkie zabawy połączone z ruchem i tańcem są podejmowane przez dzieci spontanicznie. Dlatego tak ważne jest, aby te reakcje rozwijać już od pierwszych lat życia. Naturalna radość dziecka czerpana z ruchu w takt muzyki jest dodatkowo uzupełniana dawką endorfin, które wyzwalają się w trakcie tańca. To właśnie dlatego nawet malutkie dzieci, które jeszcze nie opanowały sztuki chodzenia, „podskakują” na pupciach w rytm muzyki.

Podwodna przygoda nie tylko dla dzieci

Czy chcielibyście poczuć to, co czuje astronauta, unosząc się w kosmosie w stanie nieważkości? Czy wiecie, że pod wodą można jeść czekoladę, kichać i grać w kółko i krzyżyk? Nurkowanie pozwala na odkrycie zupełnie nieznanych dotąd odczuć i przeżyć, których nie znajdziemy w żadnej aktywności nad wodą. Byłoby błędem nie spróbować, jak się czujemy tam, pod lśniącą taflą wody.

Pływanie - sport dla wszystkich

Pływanie to dyscyplina sportu, która ma wiele oblicz - od zabawy i rozrywki na basenie, przez pływanie w celach rehabilitacyjnych, aż do pływania wyczynowego, związanego z rywalizacją w każdej grupie wiekowej. Pływać można przez cały rok, w czasie wakacji na świeżym powietrzu w morzu i jeziorach, zimą na krytych pływalniach oraz w aqua parkach. Pływanie może być świetną formą integracji rodzinnej.

Skomentuj

Upewnij się, że pola oznaczone wymagane gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.

UWAGA! Ten serwis używa plików cookies i podobnych technologii. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na to. Więcej informacji o plikach cookies w dziale Regulamin.